اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَلا غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُورٌ عَلَى نُورٍ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَضْرِبُ اللَّهُ الأمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

آدرس جدید وبلاگ : meshkat.

آیات الاحکام(1)
نویسنده : مشکات - ساعت ٢:٥٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٧ بهمن ۱۳۸٧
 

«مقدمه»

(وانزلنا الیک الذکر لتبیّن للناس ما نزل الیهم،وما انزلنا علیک الکتاب الا لتبیّن لهم الذی اختلفوا فیه)

احکام و قوانین عملی اسلام که طی دوران رسالت به وسیله رسول اکرم ابلاغ می شد یا در قرآن آمده است و یا در احادیث منقول از آن حضرت(چه به بیان،چه به عمل،و چه به امضای عمل صادر از دیگران) تشریع گردید؛ لذا مسلمانان منبع اصلی احکام ومقررات اسلامی را کتاب و سنت، یعنی آیات قرآن و دستورات رسول خدا می دانند واین قولی است که جملگی برآنند. بعدها منابع دیگری به دو منبع مزبور اضافه شد مانند دلیل عقل و اجماع،نزد امامیه و اجماع و قیاس  و استحسان و مصالح مرسله و سد ذرایع،نزد اهل سنت ،چون بحث ما درباره آیات احکام است مناسب است ابتدا تعریفی از آیات الاحکام بدانیم:

مراد از آیات الاحکام آندسته از آیات قرآن کریم است که مبیّن یکی از احکام عملیّه دین مبین اسلام باشد.


در نوشتن مطالب این بخش از کتاب «آیات الاحکام» استاد کاظم مدیر شانه چی استفاده شده است با این روش که ابتدا آیه مربوطه ذکر شده است آنگاه لغات دشوار هر آیه با استمداد از کتب لغت و تفسیر،معنی شده ؛سپس ترجمه آیات نوشته شده و در آخر احکامی که از آیه مستفاد می شود ذکر شده است؛ امید است شما با خواندن این مطالب بتوانید اطلاعات خود را در زمینه احکام قرآنی کامل نمایید. در این وبلاگ احکام قرآنی مختلفی نوشته خواهد شد مانند: عقود، میراث، صوم(روزه)، جنایات، حج، نماز، خوراکی های حرام و حلال وغیره

در بخش اول این صفحه به برخی آیات مربوط به عقود و قراردادها می پردازیم؛

«یا ایها الّذین آمنوا اوفوا بالعقود» [مائده/1]

این آیه درباره وجوب التزام به قراردادهاست؛ لغت: اوفوا ازماده ایفاء به معنی وفاء است . عقود جمع عقد است و آن شامل هر قراردادی است که مردم طبق آن معامله می کنند وبعضی گفته اند مراد عهد هایی است که خداوند با بندگان خود یا بنده با خداوند بسته است و بهتر آنست که هر دو را شامل شود. (کنز العرفان؛زبدة البیان)

ترجمه : ای اهل ایمان (هر عهدی که با خدا و خلق بستید) به عهد و پیمان خود وفا کنید.

تفسیر: مراد از وفای به عقد، اقدام کردن طبق مقتضای قرارداد است که اگر از عقود لازم باشد(عقد لازم آن است که هیچ یک از طرفین عقد حق فسخ آنرا نداشته باشد مگر در موارد معین ـماده 185 قانون مدنی)عمل به مقتضای آن واجب و اگر از عقود جایز باشد(عقد جایز آن است که هر یک از طرفین بتواند هر وقتی بخواهد آنرا فسخ کند ـ ماده 186 قانون مدنی)عمل به مقتضای آن مباح است و چون مفاد آیه را اعم از قراردادهای بین مردم و عهد وپیمان با خدا شمردیم وجوب ایفاء نذر وعهد وقسم نیز مشمول این آیه است( کنز العرفان)

«درباره اجاره»

«قالت احدیِِهما یا ابت استأجره انّ خیر من استأجرت القویّ الامین» [قصص/26]

ترجمه : یکی از آن دو دختر (صفورا)گفت: ای پدر این مرد را به خدمت خود اجیر کن که بهترین کسی که باید به خدمت برگزید کسی است که امین و توانا باشد.

تفسیر : آیه مزبور بخشی از داستان حضرت موسی است بدین بیان که موسی پس از خروج از مصر بر سر چاه آبی رسید که دختران حضرت شعیب منتظر نوبت بودند تا از چاه برای گوسفندان خود آب بکشند. موسی ازآنان خواست که برایشان آب بکشد وآنان پذیرفتند و سپس داستان را نزد پدر بیان کردند. آیه نقل قول یکی از آن دو دختر است که پدر پیشنهاد می کند تا موسی را اجیر کند.

«قال انی ارید ان انکحک احدی ابنتی هاتین علی ان تأجرنی ثمانی حجج ٍ» [قصص/27 ]

لغت : حجج جمع حجّه (به کسر ح)به معنی سال است(ترجمان القرآن)

ترجمه: شعیب گفت من می خواهم یکی از این دو دخترم را به نکاح تو درآورم بر این مهر که هشت سال خدمت من کنی.

احکام:

1)آیه شریفه دلیل است بر مشروعیت اجاره در ادیان پیشین و می دانیم که احکام ادیان پیشین اگر صراحتاً از جانب شارع نسخ نشده باشد در اسلام به مفاد آنها عمل می شود.

2)آیه دلیل است بر اینکه میتوان اجرت کاری را مهریه همسر قرار داد.

3)آیه دلالت دارد بر اینکه مدت اجاره باید معلوم باشد.


 
comment نظرات شما ()