اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَلا غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُورٌ عَلَى نُورٍ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَضْرِبُ اللَّهُ الأمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

آدرس جدید وبلاگ : meshkat.

به بهانه ولادت امام حسن عسگری(ع)
نویسنده : مشکات - ساعت ٧:٤٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٤ فروردین ۱۳۸۸
 

در سال 232 هـ - ق چشم به جهان گشود، پدرش امام هادی(ع)دهمین پیشوای معصوم و مادرش بانوی بزرگوار - حدیثه - است که در بعضی نقل ها به نام - سوسن - نیز نوشته اند. در 22 سالگی به سوگ شهادت پدر نشست و مدت شش سال امامت کرد و در 28 سالگی به سال 260 هـ - ق به شهادت رسید و در سامرا کنار قبر پدر بزرگوارش مدفون گردید.

  در دوران کوتاه حیات خویش سه خلیفه عباسی، المعتز، المهتدی و المعتمد بالله را درک کرد، با وجود اینکه بستر سیاسی رشد عباسیان هواداری از علویان و سودجویی از عواطف و احساسات ارادتمندان اهل بیت پیامبر(ص) بود و لیکن در ادامه راه و توسعه توان سیاسی و اقتدار حکومتی سرانجام راه پیشینیان خود را رفتند و کارنامه سیاهی را از خود به یادگار گذاشتند!


 در رابطه با خفقان و شدت فشار خلفای عباسی به آزاداندیشان و حق باورانی که از خاندان پیامبر الهام می گرفتند، همین بس که سه پیشوای بزرگ از ائمه معصومین(ع) در سنین جوانی شربت شهادت نوشیدند و در مسلخ حاکمیت دیکتاتورهای عباسی جان باختند. امام جواد در 25 سالگی، امام هادی در 41 سالگی و امام حسن عسگری در 28 سالگی که جمعا کمتر از یک قرن می شود، جان به جان آفرین تسلیم کردند.
    
    
    عصر امام عسگری(ع)، شکوه جغرافیای سیاسی آن روز عراق و صحنه نمایش قدرت عظیم شیعیان به حساب می آمد که پیوسته پرچم مخالفت با خلفای جور را در دست خود داشتند و تنها آل علی(ع) را به رسمیت می شناختند و امام عسگری(ع) سمبل مبارزه با حاکمان جور پیشه عباسی بود و در شناخت موقعیت استوار آن حضرت همین بس که عبیدا...، وزیر معتمد عباسی خطاب به جعفر کذاب گفت اینکه امامت شیعیان به تو واگذار گردد، به پذیرش جامعه شیعی بستگی دارد و پشتیبانی خلیفه و عباسیان مشکلی را حل نمی کند، مگر اینکه پذیرش عمومی وجود داشته باشد!
    
    
    فضای امنیتی حاکمیت عباسیان امام عسگری(ع) و شیعیان آن حضرت را در اضطرار تقیه قرار داده بود، به طوری که عبدالعزیز بلخی می گوید: <روزی در کنار کوچه ای که به بازار منتهی می شد، نشسته بودم. ناگهان حضرت عسگری را دیدم که به سوی دروازه شهر در حرکت بود، با خود گفتم خوب است آن حضرت را به مردم معرفی کنم و در مقام شناساندن حجت خدا به آنان برآیم، ولی ناگهان به شرایط اختناق موجود توجه کردم که چنین کاری، خطرکردن بود و امکان داشت جان خود را از دست بدهم تا اینکه امام(ع) به من نزدیک تر شد، در حالی که دیدگان خویش را به حضرتش دوخته بودم، انگشت سبابه خویش را بر دهان گذاشت و مرا به سکوت امر فرمود، من از جای خویش برخاستم و به سمت حضرت رفته، بر پاهای مبارکش بوسه زدم، به من فرمود مراقب باش اگر فاش کنی و شیعه بودن تو آشکار گردد، هلاک خواهی شد، شب همان روز به حضور مبارکش رسیدم، فرمود: سیاست امروز ما رازداری و تقیه است، وگرنه کشته خواهید شد.
    
    
    آن حضرت در دوران کوتاه امامت خویش گام های مهمی در نشر و انتشار فرهنگ اهل البیت(ع) برداشت، اندیشه صحیح اسلامی را تبیین فرمود و در مقام رد شبهات مخالفین و پاسخگویی به اشکالات آنان برآمد، هسته های فعالی از شیعیان را به وجود آورد و پراکندگی موجود بین آنان را به ارتباط و انسجام قابل توجهی مبدل ساخت و علی رغم فضای پلیسی، امنیتی عباسیان، فعالیت های سری شیعیان را توسعه داد و فعالان شیعی را شناسایی و از برکات خویش برخوردار ساخت.
    
    
    با وجود فشار و کنترل شدید که از طرف حکومت اعمال می شد، کوشش های علمی فراوان کرد و بنیه علمی و نظری پیروان مکتب امامت را تقویت فرمود و به فرموده شیخ طوسی، آن حضرت شاگردان زیادی را پرورش داد که تعداد آنها از یکصد نفر بیشتر است و نام آورانی چون احمد بن اسحاق اشعری قمی،ابوهاشم داوود بن قاسم جعفری، عبدا... بن جعفر حمیدی، ابو عمرو عثمان بن سعید غمری از این قبیل هستند، موقعیت ممتاز آن حضرت آنچنان وحشتی بر دل و جان حاکمان غاصب انداخته بود که طبق نوشته علامه مجلسی در جلد 50 بحارالانوار، به دستور المعز بالله امام را بازداشت و زندانی کردند و بارها تصمیم به قتل حضرت گرفتند تا اینکه سرانجام امام را مسموم کردند و هنگامی که جنازه حضرت آماده دفن شد، خلیفه، برادر خود عیسی بن متوکل را ماموریت داد تا بر حضرتش نماز بخواند و عیسی، طبق دستور عمل کرد و این حرکت مفتضحانه دیگری بود که خلیفه انجام داد تا دامن از اتهام قتل و شهادت آن حضرت پاک نماید!!
 

و حالا چند حدیث از امام حسن عسگری(ع):

تمام پلیدیها در خانه ای قرار داده شده و کلید آن دروغگویی است.

(بحار الانوار، ج78، ص377)

 

عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است.

(تحف العقول، ص448)

 

در مقام ادب همین بس که آنچه برای دیگران نمی پسندی، خود از آن دوری کنی

(مسند الامام العسکری، ص288)

 

وصول به خداوند عزوجل سفری است که جز با عبادت در شب حاصل نگردد

(مسند الامام العسکری، ص290)

 

دل نابخرد در دهان اوست ، و دهان خردمند فرزانه در دل او .
تحف العقول ، ص (519)

 

 

هیچ بلائی  نیست مگر این که در پیرامونش از طرف خدا نعمتی است .
تحف العقول ، ص (520)

 

 

صورت نیکو ، زیبایی  ظاهری است ، و عقل نیکو ، زیبایی باطنی است .
بحار الانوار ، ج 78، ص (379)

 

.پارساترین مردم کسی  است که در هنگام شبهه توقف کند . عابدترین مردم
کسی است که واجبات را انجام دهد . زاهدترین مردم کسی است که حرام را ترک
نماید . کوشنده ترین مردم کسی است که گناهان را رها سازد .
تحف العقول ، ص (519)

 

هر که نهانی برادر خود را پند دهد او را آراسته و زیور بسته ، و هر که در برابر دیگرانش پند دهد زشتش کرده .

(تحف العقول ، ص 520)

 

تواضع و فروتنی نعمتی است که بر آن حسد نبرند

(تحف العقول، ص489)

 


 
comment نظرات شما ()