اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَلا غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُورٌ عَلَى نُورٍ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَضْرِبُ اللَّهُ الأمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

آدرس جدید وبلاگ : meshkat.

اقسام آیات قرآن
نویسنده : مشکات - ساعت ۱٠:٠٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٩ اردیبهشت ۱۳۸۸
 

1- محکم: آیاتی است که معنای آن، خواننده و شنونده را بی نیازکند، و مراد و مقصود از ظاهرش فهمیده شود، مانند: قٌلْ هُوَ الله اَحَدْ.
2- متشابه: عبارت از آیات و الفاظی است که با صورت واحد دارای معانی متعدد باشد، و ازظاهرآنها مقصود به دست نیاید، مثل: یَدُاللهِ فَوْقِ اَیْدیهِمْ.
3- ناسخ و منسوخ: نسخ یعنی باطل کردن و ناسخ یعنی باطل کننده و منسوخ یعنی باطل شده، و در اصطلاح رفع و برداشتن حکم شرعی است. امام صادق (ع) می فرمایند: ناسخ، آیات ثابت درعمل هستند و منسوخ آیاتی که قبلاً بر آن عمل می شده و سپس آیه دیگری نازل و جایگزین آن گردیده است.
4- خاص: آیاتی است که درباره شخص معین و یا مورد خاص نازل شده باشد، مانند:یا اَیُّهَا الرَّسُول بَلِّغْ ما اُنْزِلَ اِلَیْکَ مِنْ رَّبِّکَ.
5-عام: برخلاف خاص، آیاتی که عمومیت داشته و شامل تمام افراد باشد. مانند: یا اَیُّهَا النّاسْ...
6- مجمـل: آیـاتی را می گویند که بدون تفصیل نازل شده، و ازظاهرآیـه مـراد و معنی و تفسیــرآن به صورت مفصل معـلوم نباشد، بلکه محتاج به توضیح باشد. مانند:بیشتر آیاتی که مربـوط به احکام است، مانند: اَقیمْوا الصَّلوة (نماز را بپا دارید)
7- ظاهر: منظور معانی ظاهری الفاظ آیات است، مثل: اِنَّ اللهَ بَصیرٌبِالْعِبادْ .
8- باطِنْ: بر خلاف ظاهر عبارت از معنایی است که متناسب با ظاهرآیه از آیات استنباط شد که بعد از تعقّـل و تفکـّر و اجتهاد صورت پذیرد.
9- مطلق: یعنی رها شده، و در قرآن مجید آیاتی است که بدون هیچ قیدی باشد، مانند: اِنَّ اللهَ عَلَی کُلِّ شَیْیٍ قَدیرْ.
10- مُقَیَد:آیاتی است که مقیّد به خصوصیتی باشند مانند: وَللهِ عَلَی النّاسِ حِجُّ الْبَیْتِ مِنْ اسْتَطاعَ اِلَیْهِ سَبیلاً.


 
comment نظرات شما ()