اشعار قرآنی(2)

الف و ل و م که رمز به قرآن خداست                قوه درک بر این سه کجا در سر ماست

این کتابی که خدا داده بود راهنما                    بی شک ای دوست شده راهگشای ره ما

آنکه پرهیز نماید ز ره زشت و بدان                    و انکه رو کرده به ایمان و خداوند جهان

آن کسی که بکند رو به خدا وقت نماز               ز آن چه داد است خداوند بر او بهر نیاز

کند انفاق از آن چیز که داد است خدا                نیست هرگز ز کرم های خداوند جدا

آن چه را که بفرستاد خدا بهر رسول                  بر رسولان دگر داد که گردیده قبول

جمله بر عالم غیب علم یقین آوردند                  به ره راست رسیدند و همه خرسندند

رستگارند کسانی که ز فرما                           سر نپیچند و نباشند ز ره راست جدا

آنکه کافر شده گردیده ز خلاق جدا                  چه بترسد چه نترسد نرود راه خدا

خشم خالق چو به دل های گنهکار افتاد           مهر بر گوش و دل و پرده به دیدار افتاد

چون حقایق نتوان درک کند آن کافر                  بس عذابیست عظیم بهر وی اندر محشر

/ 0 نظر / 12 بازدید